Biegi uliczne w Rakoniewicach

| 5 października 2014
XX-lecie międzywojenne

Biegi uliczne w Rakoniewicach mają bardzo długą historię, bo sięgają czasów dwudziestolecia międzywojennego. Choć trudno jest dzisiaj określić kiedy biegacze po raz pierwszy rywalizowali ze sobą na ulicach Rakoniewic to wiadomo, że początki tej rywalizacji nierozerwalnie związane są z działalnością Towarzystwa Gimnastycznego Sokół.

Biegi uliczne w Rakoniewicach 10 lipca 1927 r.

Biegi uliczne w Rakoniewicach 10 lipca 1927 r. PIerwszy od prawej - pochylony - Nikodem Maraszek, z numerem "4" prawdopodobnie Heinrich, z numerem "6" prawdopodobnie Kruk. | fot. zbiory Dariusz Wajs

Gniazdo rakoniewickiego Sokoła jako organizacji działającej w duchu rozwijania świadomości narodowej i podnoszenia sprawności fizycznej rozpoczęło swoją działalność w 1919 r.

Z dokumentów, które zachowały się do dnia dzisiejszego dowiadujemy się, że 3 maja 1922 r. Towarzystwo Gimnastyczne Sokół Rakoniewice zorganizowało obchody rocznicy Konstytucji 3 maja. W obchodach tych wzięło udział około 2000 ludzi z miasta i okolicy, być może już wówczas mieszkańcy Rakoniewic mogli emocjonować się rywalizacją biegaczy ulicznych.
Wiadomo, że w tym samym miesiącu – 14 maja 1922 r. – członkowie rakoniewickiego Sokoła wzięli udział w zawodach sportowych zorganizowanych z okazji pierwszej rocznicy powstania gniazda sokolego w Gradowicach. Druhowie Kruk, Janowicz i Adam zajęli czołowe miejsca rywalizując odpowiednio: w biegu na 200 m, skoku w dal i pchnięciu kulą.

W lipcu 1927 r. Rakoniewice były gospodarzem VI Zlotu Sokołów Okręgu Grodziskiego. Oprócz gniazd okręgu grodziskiego w zlocie wzięły udział także gniazda z okręgu wolsztyńskiego. Podczas zlotu na ulicach naszego miasta odbył się bieg na dystansie 3000 m. Drugie miejsce zajął Nikodem Maraszek, ponadto TG Sokół Rakoniewice reprezentowali Kruk i Heinrich.

Do czołowych biegaczy ulicznych w tym okresie zaliczali się: Józef Zygmunt, Ludwik Żybura i Czesław Pawelczak. Podczas biegów ulicznych w Poznaniu, które odbyły się w 1928 r. zajęli 3 pierwsze miejsca.
Świetnymi sportowcami w latach 1925-35 byli: długodystansowiec Stanisław Bresik, wcześniej wspomniany Józef Zygmunt, który był czołowym sprinterem Wielkopolski, bracia Marcin i Nikodem Maraszkowie, trzej bracia Krynojewscy, Brunon Kaźmierczak, Feliks Świergul, Stanisław Ceglarek, bracia Kostrzewscy i wielu innych.

Biegi uliczne w Rakoniewicach 3 maja 1930 r.

Biegi uliczne w Rakoniewicach 3 maja 1930 r. Od lewej stoją: Jan Ceglarek, Feliks Świergul, Kostrzewski, Brunon Kaźmierczak, Linkiewicz, Stróżyk. Z tyłu Maik, Stanisław Bresik (zwycięzca), Dudziński i inni. | fot. zbiory D.Wajs

Podczas biegów ulicznych, 3 maja 1930 r. bezkonkurencyjnym na długim dystansie okazał się Stanisław Bresik. Świętej pamięci Kazimierz Hegenbarth czołowy pingpongista TG Sokół Rakoniewice tak wspominał ten okres:

„Stanisław Bresik zdobywał wszystkie nagrody, nie miał sobie równych. Bardzo dobrym biegaczem był mój kolega Marcin Maraszek. Pamiętam jak zamówił sobie buty do biegania, które sprowadzono prosto z Finlandii pech chciał, że były mu za małe. Swoją drogą, później wszedłem w ich posiadanie, ale to inna historia”.

Stanisław Bresik zwycięzca biegu

Stanisław Bresik, zwycięzca biegu na długim dystansie w 1930 r. | fot. zbiory D.Wajs

„Za moich czasów start do biegu długodystansowego znajdował się koło domu Państwa Leśniczaków, po starcie zawodnicy robili rundę wokół rynku (przyp. red. odwrotnie do obecnego ruchu drogowego), na wysokości obecnego zakładu fryzjerskiego wbiegali na ulicę Pocztową, gdy dobiegli do Urzędu Pocztowego skręcali na ulicę Krystyny i biegli aż do obecnego posterunku Policji gdzie zakręcali na ulicę Grodziską, po przebiegnięciu kilku metrów skręcali w ulicę Nowotomyską, na wysokości domu Państwa Ogrodowskich wbiegali na ulicę Garbary, na skrzyżowaniu Garbary z Ogrodową skręcali w lewo i przebiegali ulicą Ogrodową aż do Urzędu Pocztowego, na wysokości urzędu skręcali w lewo na ulicę Pocztową, którą biegli w kierunku Rynku gdzie znajdowała się meta.”

W 1930 roku nastąpił odbiór stadionu sportowego. Od tego momentu wiele imprez sportowych odbywało się na stadionie. W 1933 roku Rakoniewice gościły czołowego zawodnika Polski na 100 m Szymańskiego z Leszna. Na stadionie miejskim odbyły się wielkie zawody lekkoatletyczne z jego udziałem.
Rok później, w 1934 r. Towarzystwo Gimnastyczne Sokół Rakoniewice obchodziło 15-lecie swego powstania. Po głównych uroczystościach, które odbyły się na rakoniewickim rynku wyruszył pochód na stadion gdzie odbyły się zawody lekkoatletyczne. W biegu na 1500 m trzy pierwsze miejsca zajęli Rakoniewiczanie: Stróżyk, Brunon Kaźmierczak i Łabenda.
Mimo, że życie sportowe zaczęło koncentrować się głównie na stadionie to biegi uliczne nadal cieszyły się dużą popularnością. Rok rocznie na ulicach Rakoniewic odbywał się tradycyjny bieg o puchar magistratu.

Zdjęcie z biegów ulicznych w Rakoniewicach

Zdjęcie z biegów ulicznych w Rakoniewicach. Numer „10” Stanisław Bresik. | fot. zbiory D.Wajs

Sprawność fizyczna, którą Rakoniewiczanie uzyskali dzięki przynależności do Towarzystwa Gimnastycznego Sokół zaprocentowała podczas okupacji niemieckiej. Świętej pamięci Jan Krynojewski mówił o swojej przygodzie z Sokołem w ten sposób:

„Sprawność fizyczna, którą uzyskałem przez sport, pozwoliła mi w dużej mierze przetrwać okupację. Niemcy tropili mnie bezskutecznie przez 1.825. dni, nie mogąc odnaleźć mojej kryjówki w ojcowskiej stodole”.


Komentarze

Czytaj nasze portale
×
Wyszukaj w HistoriaRakoniewic.pl
×